کتاب «جنبش های نافرجام» نوشته وینسنت بوینز (انتشارات ققنوس) سراغ یک سوال مهم می رود: چرا با اینکه در دهه ۲۰۱۰ در خیلی از کشورها موج های اعتراضی بزرگ شکل گرفت، خیلی از این حرکت ها آخرش به نتیجه ماندگار نرسید؟ نویسنده به جای اینکه فقط از «قدرت خیابان» تعریف کند یا کل اعتراض ها را زیر سوال ببرد، با نگاه تحلیلی و مقایسه ای جلو می رود و نشان می دهد اعتراض هایی که بی رهبر و افقی هستند، معمولا در جمع کردن آدم ها و ایجاد فشار خیلی سریع و موفق عمل می کنند، اما وقتی پای مذاکره، تصمیم گیری، نمایندگی و ساختن یک مسیر سیاسی روشن وسط می آید، کارشان سخت می شود.
بوینز برای این کتاب کلی گفت و گو و گزارش میدانی جمع کرده و تجربه کشورهایی مثل مصر، ترکیه، برزیل، شیلی، هنگ کنگ و چند جای دیگر را کنار هم گذاشته است. نکته ای که پررنگ می کند این است که شبکه های اجتماعی بسیج را آسان تر می کنند، ولی همزمان می توانند باعث پراکندگی خواسته ها و نبود برنامه مشترک هم بشوند. از طرف دیگر، وقتی یک اعتراض موفق می شود عقب نشینی ایجاد کند، یک «خلأ قدرت» به وجود می آید و اگر جنبش نتواند سریع تر خودش را سازمان بدهد و راه حل اجرایی ارائه کند، گروه های منسجم تر مثل احزاب آماده، ساختارهای قدیمی یا نهادهای قدرتمندتر جای خالی را پر می کنند. این کتاب برای کسی که می خواهد سیاست و اعتراض در عصر دیجیتال را واقع بینانه تر بفهمد، خواندنی و کاربردی است.
| تعداد برگ |
424 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1405 |
| سال انتشار میلادی |
2023 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6220405863 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات