این کتاب سراغ مفهوم یاد و خاطره می رود، اما نه به شکل معمول و نوستالژیکش. محمدجواد صافیان نشان می دهد حافظ در شعرش چطور از یادکردن و به خاطر آوردن حرف می زند و هیدگر در نگاه پست متافیزیکی اش چطور همین موضوع را به شکل دیگری می فهمد. ایده این نیست که این دو را با هم مقایسه سطحی کند یا شبیه سازی های رایج امروزی را تکرار کند، بلکه می خواهد خودِ «یاد و خاطره» را از دو زاویه متفاوت روشن تر کند.
نویسنده با وجود فاصله تاریخی و فرهنگی بین حافظ و هیدگر، رد یک نزدیکی و هم دلی را در نوع نگاهشان دنبال می کند؛ انگار هر دو از یاد و خاطره چیزی فراتر از برداشت های روزمره و ذهنی می خواهند. نتیجه برای خواننده ای که به فلسفه، شعر و نسبت میان زبان و فکر علاقه دارد، یک مسیر تازه برای فهمیدن این مفهوم است؛ مسیری که هم به جهان حافظ سر می زند و هم به پرسش های بنیادی هیدگر.
| تعداد برگ |
215 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6008405207 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات