کتاب «رویا، استعاره و زبان دین» نوشته امیر مازیار (انتشارات کرگدن) تلاش می کند زبان دین را از زاویه ای متفاوت توضیح دهد؛ یعنی متن دینی را شبیه یک متن هنری می بیند که با خیال، تصویرسازی و نوعی «محاکات» معنا پیدا می کند. نویسنده با تکیه بر استدلال های برخی اندیشمندان مسلمان، سراغ این سوال می رود که وحی و مکاشفه چطور در قالب کلمات و تصویرهای ذهنی بیان می شوند و اساسا نسبت این بیان با حقیقت و فلسفه چیست.
در این کتاب، تجربه دینی تا حدی با تجربه رویا مقایسه می شود: رویا انگار ترجمه شدن معنا در یک زبان خیالی و نمادین است. برای جا انداختن این نگاه، مثال هایی هم مطرح می شود و بحث به اینجا می رسد که بدون تفسیر، فهم درست چنین متنی سخت است. در ادامه، کتاب به شکل نقادانه هم جلو می رود و می پرسد آیا می شود همه چیز را صرفا رویاگونه و استعاری دید؟ رویا چه اندازه توان کشف دارد و مرز این نگاه کجاست؟ نتیجه این است که متن دینی می تواند جنبه تمثیلی و نمادین داشته باشد، اما باید دید این تفسیر تا چه حد مشکلات فهم را واقعا حل می کند.
| تعداد برگ |
200 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2019 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6226420648 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات