«دست نوشته های اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴» (که خیلی ها به اسم «دست نوشته های پاریس» هم می شناسندش) یادداشت هایی است که کارل مارکس بین حدود بهار تا تابستان ۱۸۴۴ نوشته. نکته مهم اینجاست که این نوشته ها زمان خود مارکس چاپ نشد و سال ها بعد پژوهشگران در موسسه مارکس انگلس لنین در مسکو آن ها را جمع آوری کردند و اولین بار اوایل دهه ۱۹۳۰ در برلین به زبان آلمانی منتشر شد. این کتاب یک جور نگاه اولیه و خام اما خیلی راهگشا از مارکس است؛ هم سراغ اقتصاددان هایی مثل آدام اسمیت می رود و هم درگیر نقد فلسفه هگل می شود.
موضوعاتی مثل مالکیت خصوصی، پول و کمونیسم در متن پررنگ است، اما چیزی که بیشتر این اثر را معروف کرده بحث «بیگانگی» است؛ این ایده که در جامعه صنعتی مدرن، کارگر کم کم از کار خودش، از محصولی که تولید می کند و حتی از خودش و دیگران فاصله می گیرد. چون این نوشته ها مربوط به دوران مارکس جوان است، برای خیلی ها کلید فهم مسیر فکری او و شکل گیری اندیشه های بعدی اش محسوب می شود. به همین خاطر هم در بحث های مربوط به مارکس و مارکسیسم، مخصوصا ارتباطش با ایده آلیسم آلمانی و برداشت های انسانی تر از مارکسیسم، زیاد به این کتاب ارجاع داده می شود.
| تعداد برگ |
264 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1932 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6007293089 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات