کتاب «وصله ی ناجور» نوشته تاد رز (با همراهی کاترین الیسون) یک روایت صمیمی و در عین حال تیزبینانه از مدرسه و سیستم آموزشی است؛ از نگاه کسی که زمانی به چشم دانش آموز «نامنطبق» دیده می شد، ترک تحصیل کرد، اما بعدتر مسیرش را پیدا کرد و حتی به هاروارد رسید. رز خیلی ساده توضیح می دهد که مشکل خیلی وقت ها از بچه ها نیست، از قالب های خشک و یکسان سازی است که همه را با یک معیار می سنجد. این کتاب کمک می کند بفهمیم متفاوت بودن لزوما ضعف نیست و می تواند تبدیل به نقطه قوت شود.
تاد رز کنار خاطرات شخصی اش، سراغ پژوهش های علمی و مثال های واقعی هم می رود تا نشان بدهد آموزش وقتی جواب می دهد که فردمحور و انعطاف پذیر باشد؛ یعنی به جای اینکه همه را شبیه هم بخواهد، استعداد و سبک یادگیری هر آدم را جدی بگیرد. «وصله ی ناجور» برای والدین، معلم ها و هر کسی که در محیط های آموزشی یا کاری حس کرده با این مدل های سنتی جور درنمی آید، یک کتاب امیدبخش و کاربردی است و نگاهتان را به هوش، موفقیت و مسیر رشد عوض می کند.
| تعداد برگ |
207 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2013 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222546250 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
تاد رز |
| مترجم |
صدرا صمدی دزفولی |
ارزش خرید دارد.
خوب بود.
تجربه شخصی نویسنده قابل لمس بود و باعث شد راحت تر ادامه بدهم. تنها ایرادش این بود که بعضی بخش ها طولانی می شد و تمرکز را کم می کرد.
معمولی بود برای من، چون قبلا چند کتاب مشابه خونده بودم و نکته جدید خیلی زیادی نداشت. اما برای شروع و کسی که تازه می خواهد از این چرخه بیرون بیاید خوب است.
روان و قابل فهم بود و زیاد شعار نمی داد. از وقتی خوندم کمتر خودم را با بقیه مقایسه می کنم.
من برای اضطراب قبل از ارائه ها گرفتم و تمرین های بخش اعتماد به نفس را 10 روز انجام دادم، موثر بود. فقط ای کاش مثال های بیشتری از محیط کار داشت.
دو روزه تمومش کردم و تلنگر خوبی بود. اگر دنبال راهکار سریع و عملی هستید ارزش خرید داره.
کتاب خوبیه و ایده ها کاربردی اند، ولی بعضی جاها تکرار داشت. با این حال دو تا تمرینش را دو هفته انجام دادم و نتیجه دیدم.
برای من که همیشه با خودتحقیری درگیر بودم مفید بود، مخصوصا بخش مرزگذاری و گفت و گوی درونی. بعد از یک ماه حس می کنم تصمیم گیری هام کمتر از روی ترس شده.
سه هفته است هر شب 15 دقیقه می خوانمش و واقعا کمک کرد کمتر خودم را سرزنش کنم. تمرین های ساده و قابل اجراست و لحنش قضاوتگر نیست.