این کتاب یک رمان معمولی از یک نویسنده حرفه ای نیست؛ بیشتر شبیه تجربه شخصی و جسورانه جیم کری است که این بار به جای دوربین، سراغ قلم رفته. او تلاش می کند حال و هوای سینما را با ادبیات قاطی کند و از دلش داستانی بسازد که هم تلخ است هم بامزه، هم عجیب است هم آشنا؛ دقیقا مثل خود زندگی.
در مسیر داستان، اسم هایی مثل نیکلاس کیج و آنتونی هاپکینز هم دیده می شوند و حضورشان فضا را واقعی تر و سینمایی تر می کند. اما زیر همه این بازی ها و اشاره ها، یک حس مشترک جریان دارد: ترس، تنهایی و فشاری که خیلی وقت ها پشت خنده های بلند پنهان می شود. اگر از داستان های متفاوت و پر از ارجاع به دنیای شهرت و درگیری های درونی خوشت می آید، این کتاب می تواند انتخاب جذابی باشد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.