نورا افرون را خیلی ها با فیلمنامه های کمدی رمانتیک و قصه های شیرین و بامزه اش می شناسند؛ همان نویسنده ای که حال و هوای «بی خوابی در سیاتل» را به یاد خیلی ها می آورد. کتاب «من از گردنم بدم میاد» مجموعه ای از نوشته های اوست که با لحن صمیمی، شوخ و گاهی هم تلخ و شیرین، از تجربه های زندگی و نگاهش به آدم ها و اتفاق های روزمره حرف می زند. اگر از آن کتاب هایی خوشت می آید که هم لبخند می آورد و هم یک جاهایی آدم را به فکر می برد، این یکی دقیقا همان جنس است.
بد نیست قبل از خواندن این مجموعه کمی نورا را بشناسی: او ۱۹۴۱ در نیویورک و در یک خانواده کاملا هنری به دنیا آمد؛ پدر و مادرش فیلمنامه نویس بودند و خواهرهایش هم هرکدام در نویسندگی و روزنامه نگاری دستی داشتند. نورا بعد از دانشگاه ولسلی مدتی کارآموز کاخ سفید شد، اما خیلی زود مسیرش رفت سمت روزنامه نگاری؛ اول در نیویورک پست نوشت و بعد با ستون های پر سر و صدا و طنزش، پای ثابت مجله اسکوایر شد. همین تجربه های رسانه ای و قلم تیزش کم کم او را وارد دنیای فیلمنامه نویسی کرد و راهش از تلویزیون تا سینما باز شد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.