کتاب «ناصر؛ آخرین عرب» نوشته سعید خلیل ابوریش یک زندگی نامه پژوهشی و خواندنی درباره جمال عبدالناصر است؛ نه از آن کتاب هایی که فقط تعریف می کنند و نه از آن هایی که دنبال تخریب اند. نویسنده که ریشه فلسطینی دارد و در فضای مصر بزرگ شده، با اتکا به دیده ها و تجربه های نزدیک، ارتباطات خانوادگی و سر زدن به اسناد و آرشیوهایی که کمتر بهشان پرداخته شده، سعی می کند ناصر را همان طور که بوده نشان بدهد. از کودکی و نوجوانی اش می گوید، از راه افتادنش در مسیر نظامی و این که شکست ۱۹۴۸ در فلسطین چطور روی فکر و نگاه سیاسی اش اثر گذاشت، تا این که چطور به عنوان یک افسر جوان در انقلاب ۱۹۵۲ به یکی از مهره های اصلی تبدیل شد و سلطنت را کنار زد.
ابوریش بعدش وارد سال های اوج قدرت ناصر می شود؛ دوره ای که بین ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۴ اسم او برای خیلی ها تبدیل شد به نماد ملی گرایی عربی و ایده وحدت عرب. در همین مسیر، نقش و تصمیم هایش در ماجراهای سوریه، یمن، الجزایر و سودان هم بررسی می شود. اما کتاب فقط روی موفقیت ها نمی ایستد؛ از اشتباهات و هزینه ها هم حرف می زند: درگیری فرسایشی یمن، سخت تر شدن فضای امنیتی داخل کشور، برخورد با مخالف ها، گره خوردن اقتصاد به شوروی، و ضربه سنگین جنگ شش روزه ۱۹۶۷ که ارتش مصر را از هم پاشید. نتیجه این روایت، یک تصویر چند بعدی از ناصر است؛ رهبری که نویسنده به او لقب «آخرین عرب» می دهد چون معتقد است بعد از مرگش دیگر کسی نتوانست آن گفتمان فراگیر پان عربی را مثل او جلو ببرد.
| تعداد برگ |
384 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2004 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
978-6228642154 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات