کتاب «من قاتل زنجیره ای نیستم» اثر دن ولز (انتشارات میلکان) یک رمان متفاوت و پرکشش است درباره نوجوانی به اسم جان وین کلیور که خودش خوب می داند ذهنش چقدر می تواند خطرناک باشد. او مدام درگیر فکر کردن به قاتلان زنجیره ای است، اما از این که روزی شبیه آن ها شود وحشت دارد؛ برای همین هم برای خودش یک سری قانون سفت و سخت گذاشته تا هم به خودش آسیب نزند و هم اطرافیانش در امان باشند.
جان در فضای سرد و آشنای مرده شورخانه با جسدها راحت تر است، چون از او انتظار همدلی و احساسات معمول را ندارند. اما وقتی پلیس با یک جسد عجیب رو به رو می شود، جان خیلی زود می فهمد چیزی این وسط فرق دارد و همین کنجکاوی او را وارد ماجرایی می کند که این بار خطرش فقط داخل ذهنش نیست. حالا باید با تهدیدی واقعی دست و پنجه نرم کند؛ تهدیدی که می تواند همه چیز را از کنترلش خارج کند و زندگی اش را زیر و رو کند.
| تعداد برگ |
231 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| سال انتشار میلادی |
2009 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-600-8812-83-8 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
دن ولز |
| مترجم |
سید حسن رضوی |
اگه دنبال کتاب متفاوتی هستید انتخاب خوبیه.
برای نوجوان ها احتمالا خیلی جذاب تره. من 10 روزه تمومش کردم و نیمه اول رو بیشتر دوست داشتم. اگر دنبال ترکیب اسطوره و معما هستید بخرید، اگر نه شاید متوسط باشه.
من شب ها قبل خواب می خوندم و بعضی صحنه ها واقعا ترسناک و تاثیرگذار بود. شخصیت پردازی و سرنخ گذاری ها قشنگ انجام شده و حس پلیسی اش می گیرد. فقط یکی دو جا تکرار تو توصیف ها دیدم.
تقریبا نصفش رو تو یک هفته خوندم. تا قبل از بخش های فراطبیعی خیلی بیشتر جذب شده بودم و بعدش افت کرد، ولی همچنان تعلیق و حال و هوای وحشتش خوبه. اگه ژانر رو دوست دارید ارزش امتحان کردن داره.
من برای باشگاه کتاب خوندمش و بحث های بعدش خیلی جذاب شد. نقطه قوتش اینه که هم قصه عامه پسند داره هم می شه ازش برداشت های عمیق تر کرد. ایراد کوچیکش برای من پایان بندی بود که کمی عجله ای حس شد.
فضا سازی عالیه و کشش داره.
سه روزه تمومش کردم. ایده و زیر ساخت روان شناسیش قوی بود و حس پست مدرنش رو دوست داشتم، مخصوصا لایه های اسطوره ای. برای کسی که دنبال قصه کاملا واقع گرایانه است شاید سخت بشه.
دو هفته تو مسیر رفت و برگشت مترو خوندمش. ترکیب پلیسی و وحشتش سرگرم کننده بود و ریتمش خوب جلو می رفت. فقط بعضی جاها توضیحات نمادها زیاد می شد.
حدود یک ماهه هر شب قبل خواب می خونم. شروعش خیلی گیرایی داشت و فضا سازی و تعلیقش عالیه، ولی از جایی که وارد ماوراالطبیعه شد کمتر باهاش ارتباط گرفتم. اگه به اساطیر و روان شناسی علاقه دارید انتخاب خوبیه.