7
ساعت
:
28
دقیقه
:
26
ثانیه
«ماهیگیر و پسرش» از زولفو لیوانلی (نشر ثالث) یک رمان تاثیرگذار است که شما را می برد وسط زندگی ساده یک زوج در روستایی کنار دریای اژه. مصطفی ماهیگیر است و مسوده ستون خانه؛ روزها با ریتم آرام دریا می گذرد تا این که یک اتفاق تکان دهنده همه چیز را به هم می ریزد: پیداشدن پیکر یک کودک پناهنده در ساحل. از همین نقطه، قصه از یک روایت روزمره تبدیل می شود به داستانی که آدم را وادار می کند درباره وجدان، همدلی و این که در لحظه های سخت واقعا چقدر انسان می مانیم فکر کند.
لیوانلی در این کتاب فقط قصه تعریف نمی کند؛ با واکنش های آدم های روستا، بی تفاوتی ها و قضاوت ها را جلوی چشممان می گذارد و نشان می دهد بحران پناهندگان چطور می تواند اخلاق جامعه را به چالش بکشد. در کنار این تلخی ها، دریا و دلفین ها مثل یک یادآوری مداوم حضور دارند: پاکی و مهربانی طبیعت در برابر پیچیدگی و گاهی بی رحمی آدم ها. جمله ای شبیه این که «کاش انسان ها مثل دلفین ها مهربان بودند» روح اصلی رمان است و باعث می شود بعد از تمام شدن کتاب هم ذهن تان درگیر بماند.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
