کتاب «گزاف نمایی در تاریخ علم ایران و اسلام» نوشته امیرمحمد گمینی (نشر کرگدن) سراغ یک موضوع داغ و پرحاشیه می رود: این که چطور در بعضی کتاب ها، رسانه ها و حتی گاهی بحث های دانشگاهی، درباره دستاوردهای علمی ایران و جهان اسلام اغراق می شود یا آن ها را با معیارهای امروز بازسازی می کنند. نویسنده که مورخ علم است، نمی خواهد ارزش کار دانشمندان قدیم را پایین بیاورد؛ برعکس، تلاش می کند تصویر واقعی تر و دقیق تری بدهد و توضیح می دهد علم یک مسیر طولانی از آزمون و خطا و تغییر است. مثلا حتی اگر امروز مدل زمین مرکزی را قبول نداریم، در زمان خودش یک دستگاه محاسباتی پیشرفته بوده و کارکرد جدی داشته است.
گمینی در ادامه به دو خطای رایج دیگر هم می پردازد: یکی این که بعضی ها می خواهند علوم قدیم را «کاملا اسلامی» معرفی کنند، در حالی که خیلی از شاخه ها مثل نجوم، ریاضی و پزشکی بیشتر روی عقل، مشاهده و تجربه جلو می رفتند تا برداشت مستقیم از متون دینی. از آن طرف هم با جریان مخالفش بحث می کند؛ یعنی کسانی که نقش دوره اسلامی را در تاریخ علم خیلی کوچک و بی اهمیت نشان می دهند. جمع بندی کتاب این است که علم نه شرقی است نه غربی؛ یک تلاش جهانی است و برای فهمیدن جایگاه واقعی ایران و اسلام در این تاریخ، باید نه بزرگ نمایی کنیم و نه انکار.
| تعداد برگ |
124 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6228389080 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده |
نظرات