کتاب «دیروز که زاده نشده ام» از هوگو مرسیه با یک ایده جالب جلو می آید: این که آدم ها آن قدرها هم ساده لوح نیستند. نویسنده توضیح می دهد ما وقتی می خواهیم به کسی اعتماد کنیم یا یک خبر و ادعا را باور کنیم، معمولا بی گدار به آب نمی زنیم. مرسیه نشان می دهد خیلی از تلاش ها برای قانع کردن جمعی، از تبلیغات و شعارهای سیاسی گرفته تا پیام های مذهبی یا بازاریابی، آن طور که فکر می کنیم راحت جواب نمی دهد و اغلب شکست می خورد.
او با کمک تحقیقات تازه در روان شناسی تجربی و همچنین مثال هایی از تاریخ، انسان شناسی و علوم سیاسی می گوید ذهن ما یک جور سیستم بررسی و مراقبت دارد: نشانه ها را می سنجد، دنبال دلیل و مدرک می گردد و اگر شواهد درست باشد حتی حاضر است نظرش را عوض کند. البته گاهی هم خطا می کنیم؛ مثلا شایعه پخش می کنیم یا سراغ درمان های قلابی می رویم، اما حرف اصلی کتاب این است که این لغزش ها استثنا هستند، نه قاعده. نتیجه اش هم یک نگاه واقع بینانه و امیدبخش به این که چرا فریب دادن مردم همیشه به این سادگی ها نیست.
| تعداد برگ |
312 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2020 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6227765915 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات