کتاب «عصر انقلاب علمی: تاریخ پیدایش و تکوین علم جدید» نوشته پیتر دی یر، یک روایت خواندنی از دوره ای است که علم در اروپا مسیرش را عوض کرد؛ یعنی حدود سال های ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ میلادی. نویسنده از اینجا شروع می کند که آن زمان هنوز نگاه ارسطویی و باورهای قرون وسطایی روی علم سنگینی می کرد، اما کم کم دانشمندهایی مثل کوپرنیک، کپلر و گالیله آمدند و خیلی از فرض های قدیمی را زیر سوال بردند. جذابیت کتاب اینجاست که فقط از کشف ها نمی گوید، بلکه نشان می دهد پشت این تغییرات چه فکرها، رقابت ها و دغدغه هایی بوده و چطور نگاه آدم ها به جهان طبیعی آرام آرام عوض شد.
دی یر همچنین خوب توضیح می دهد که این تحول ها یک شبه اتفاق نیفتادند و بیشتر شبیه یک روند طولانی و پر پیچ و خم بودند. در کنار بحث های علمی، به نقش جامعه و سیاست و مذهب هم توجه می کند؛ مثلا اینکه کلیسا و دعواهای مذهبی چه تاثیری روی پذیرش یا مخالفت با ایده هایی مثل خورشید مرکزی داشته اند. از طرف دیگر، روی شکل گیری روش علمی دست می گذارد: اینکه تجربه، مشاهده دقیق و استفاده جدی از ریاضی چطور کم کم جای بحث های صرفا نظری را گرفت و در نهایت راه را برای علم مدرن و کارهایی مثل فیزیک نیوتنی باز کرد. اگر دنبال یک کتاب خوش ساخت درباره تاریخ علم و ریشه های علم جدید هستید، این اثر انتخاب محکمی است.
| تعداد برگ |
316 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2001 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6223241970 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات