کتاب «انسان آینده خود را چگونه می سازد؟ راه های خودسازی» از ایلبر اورتایلی (نشر نسل نواندیش) یک جور گفت و گوی خواندنی و راحت فهم است که کمک می کند جدی تر به ساختن آینده خودت فکر کنی. اورتایلی با نگاه تاریخی و اجتماعی اش توضیح می دهد چرا شناختن خود، پیدا کردن استعدادها و علاقه ها، و مسئولیت پذیری در تصمیم ها از همان قدم اول مهم است. لحن کتاب صمیمی است و به جای شعار دادن، روی عادت های واقعی مثل مطالعه، یادگیری همیشگی، کنجکاوی و درست فکر کردن دست می گذارد.
این کتاب در چند فصل درباره هدف گذاری، برنامه ریزی، مهارت های ارتباطی، نقش فرهنگ و تاریخ در شکل گرفتن شخصیت و حتی تاثیر خانواده و سیستم آموزشی حرف می زند. نویسنده گاهی هم به حرف های فیلسوفان و اندیشمندان اشاره می کند تا نشان بدهد خودسازی فقط یک توصیه ساده نیست و ریشه فکری دارد. اگر دنبال یک کتاب رشد فردی هستی که هم کاربردی باشد و هم دیدت را نسبت به جامعه و آینده بازتر کند، این کتاب می تواند انتخاب خوبی باشد.
| تعداد برگ |
328 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2020 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222209032 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
ایلبر اورتایلی |
| مترجم |
گلناز نوری |
من حدود ۲ هفته خوندمش، برای کسی که به تاریخ و تحلیل شخصیت ها علاقه داره جذابه. نقطه قوتش مثال های تاریخی متنوعه، ولی انسجام متن بعضی جاها می لنگه.
سه شب پشت سر هم خوندم، بعضی بخش ها واقعا الهام بخش بود. با این حال گفت و گوها زیادیه و گاهی حس می کنی کتاب داره دور خودش می چرخه.
برای تصمیم گیری خرید: اگر دنبال روایت منسجم و داستانی هستی شاید اذیت بشی، ولی اگر تحلیل رفتار آدم های موفق برات مهمه ارزش خوندن داره.
کتاب بدی نیست.
من یک ماهه هر شب چند صفحه می خونم، بیشتر برای یادداشت برداری و ایده گرفتن. قوت اصلیش اینه که از تاریخ مثال می زنه و نتیجه گیری های کاربردی می کنه، فقط خیلی گفت و گو محوره.
نیمه اول کتاب رو توی سفر خوندم و سریع جلو رفت. مثال های تاریخی خوب انتخاب شده، اما بعضی بحث ها تکراری می شه و تمرکز متن می پره.
به نظرم برای کسی که کتاب های خشک مدیریتی دوست نداره گزینه خوبیه. لحنش صمیمیه و تحلیل ها قابل فکر کردنه، ایراد کوچیکش پراکندگی مطالب توی چند فصل بود.
من دنبال جمع بندی روشن بودم ولی خیلی جاها گفتگوها طولانی شد و خسته شدم. با این حال چند تحلیل تاریخی اش واقعا به درد بخور بود.
برای من خیلی جذاب بود.
اگر از سبک کتاب های فلسفی قدیمی که بحث و گفت و گو زیاد دارن خوشت میاد، احتمالا دوستش داری. من بعد از ۱۰ روز خوندن می گم متوسط رو به بالاست و برای علاقه مندان تاریخ پیشنهاد می شه.