«آدمکشان» (یا «قاتلان») یکی از داستان های کوتاه معروف ارنست همینگوی است؛ همان نویسنده ای که خیلی ها او را با «پیرمرد و دریا» می شناسند. ولی همینگوی فقط رمان نویس نبود، در داستان کوتاه هم استاد بود و با نثر ساده، کم حرف و در عین حال تاثیرگذار خودش، کاری می کند از دل چند جمله کوتاه، کلی حس و اضطراب بیرون بیاید. سبک روایتش خیلی بی طرف و دوربین وار است؛ یعنی انگار فقط می ایستد کنار شخصیت ها و چیزی را که می بینید، بدون توضیح اضافه تعریف می کند.
داستان از یک کافه شروع می شود؛ جایی که دو آدمکش با ظاهر معمولی وارد می شوند و دنبال مردی به اسم اندرسون می گردند چون قرار است او را بکشند. همینگوی با دیالوگ های تند و موجز و فضاسازی دقیق، داستان را در چند صحنه جلو می برد و یک جور تعلیق خاص می سازد که تا آخر توی ذهن می ماند. اگر از داستان کوتاه های مینیمال و پرکشش خوشتان می آید، «آدمکشان» از آن کارهایی است که هم سریع خوانده می شود، هم دیر فراموش می شود.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.