یونگ از همان سال های اول کارش جذب آن جور اتفاق های عجیبی بود که انگار «تصادفی» اند، اما یک جور معنی پنهان هم با خودشان دارند؛ چیزهایی که با توضیح های معمول علمی به راحتی جا نمی افتند. او حتی قبل از جنگ جهانی اول درباره این ایده ها با آلبرت انیشتین حرف زده بود و بعدتر در یک سخنرانی در سال ۱۹۳۰ برای اولین بار از اصطلاح «هم زمانی» استفاده کرد؛ مفهومی که بخشی از آن از تجربه های روان شناختی و مشاوره هایش با آی چینگ هم الهام گرفته بود.
در کتاب «هم زمانی»، یونگ نتیجه سال ها فکر و پژوهشش را درباره این پدیده جمع بندی می کند؛ مخصوصا پس از نامه نگاری های طولانی با ولفگانگ پاولی (فیزیک دان برنده نوبل) که نگاه او را پخته تر کرد. یونگ در این متن علاوه بر توضیح ایده هم زمانی، سراغ نمونه های تاریخی و امروزی می رود و حتی از یک آزمایش نجومی که برای سنجیدن نظریه اش انجام داده می گوید. این کتاب با ترجمه اکبر امیری و از نشر نیماژ منتشر شده و برای کسی که به مرز بین روان شناسی، معنا، و اتفاق های غیرمنتظره علاقه دارد، خواندنی است.
| تعداد برگ |
216 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1952 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003678194 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات