کتاب «ناخودآگاه سیاسی» فردریک جیمسون (نشر نیماژ) یکی از کارهای مهم در نقد مارکسیستی ادبیات و نظریه تفسیر است. جیمسون در این کتاب ادبیات را فقط یک متن سرگرم کننده نمی بیند؛ بلکه آن را نوعی کنش نمادین اجتماعی می داند که رد پای سیاست، تاریخ و ایدئولوژی در لایه های پنهانش جریان دارد. نویسنده با نگاه فرانقدی سراغ نقدهای رایج می رود و تلاش می کند نشان بدهد هر خوانش جدی، ناچار باید «افق نهایی» تاریخ و جامعه را هم در نظر بگیرد.
ساختار کتاب از شش فصل تشکیل شده و از بحث تفسیر و ژانر شروع می کند و بعد به سراغ نمونه های مشخصی مثل بالزاک، جورج گیسینگ و جوزف کنراد می رود تا نشان بدهد روایت، رئالیسم، رمانس و حتی پایان بندی داستان ها چطور می توانند حامل معناهای ایدئولوژیک باشند. جیمسون در پایان هم درباره رابطه پیچیده اتوپیا و ایدئولوژی جمع بندی می کند. با اینکه متن کتاب ارجاعات زیاد و نثر سنگینی دارد، برای علاقه مندان علوم انسانی یک منبع جدی و تاثیرگذار است و برای کسانی که دنبال نگاه عمیق تر به ادبیات و نقد هستند، ارزش وقت گذاشتن دارد.
| تعداد برگ |
392 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
1981 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
978-6003677166 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات