کتاب «آگاهی و تجربه شهری» از دیوید هاروی با نگاه ماتریالیسم تاریخی سراغ این سوال می رود که شهر فقط یک جای فیزیکی برای زندگی است یا روی طرز فکر و سبک زندگی ما هم اثر می گذارد. هاروی نشان می دهد در شهرنشینی سرمایه داری، تغییر فقط در خیابان و ساختمان نیست؛ کم کم روابط اجتماعی، فرهنگ روزمره و حتی برداشت ما از زمان و مکان هم شکل تازه ای پیدا می کند. این کتاب را می شود ادامه و مکمل بحث های او در «شهری شدن سرمایه» دانست، با این تفاوت که اینجا بیشتر روی تجربه زیسته مردم در شهر و ساخته شدن آگاهی شهری تمرکز دارد.
بخش مهمی از کتاب به پاریس قرن نوزدهم و بازسازی های بزرگ دوران بارون هوسمان برمی گردد؛ جایی که خیابان های پهن، زیرساخت های جدید و نظم تازه شهری، فقط پروژه عمرانی نبود و در عمل راهی برای جمع کردن بحران انباشت سرمایه هم محسوب می شد. هاروی توضیح می دهد وقتی فضا تبدیل به کالا می شود، محله و همسایگی جای خودش را به رابطه های پولی و مصرفی می دهد، فاصله کار و خانه بیشتر می شود و شهر کم کم شبیه صحنه ای برای نمایش و مصرف به چشم می آید. از نگاه او، درگیری های سیاسی مثل کمون پاریس هم نشان می دهند مبارزه طبقاتی فقط در کارخانه نیست؛ دعوا بر سر کنترل فضا و حق مردم برای تصمیم گرفتن درباره شهرشان هم هست، همان چیزی که بعدها با عنوان «حق به شهر» مطرح می شود.
| تعداد برگ |
382 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1985 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6007293850 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات