کتاب «استعاره و پارادایم های ترجمه» از پل ریکور، ترجمه را فقط جابجا کردن کلمه ها بین دو زبان نمی بیند؛ ریکور می گوید مترجم در اصل دارد معنا را از دل یک فرهنگ بیرون می کشد و طوری بازسازی می کند که در فرهنگ و زبان دیگر قابل فهم شود. او از همان اول سراغ این سوال می رود که «ترجمه دقیقا چیست؟» و نشان می دهد چرا این کار همیشه با چالش همراه است: بعضی ظرافت ها، اصطلاح ها و بارهای فرهنگی کامل منتقل نمی شوند و در هر ترجمه ای یک مقدار تغییر و از دست رفتن طبیعی است. با این حال ریکور این را ضعف ترجمه نمی داند، بلکه بخشی از خلاقیت و تفسیرگری مترجم می شمارد.
ریکور از طرف دیگر روی جنبه انسانی و اخلاقی ترجمه هم دست می گذارد؛ این که ترجمه می تواند آدم ها را به هم نزدیک کند، همدلی بسازد و مثل یک پل بین دنیاهای مختلف عمل کند. او حتی پا را فراتر می گذارد و می گوید خود زندگی هم شبیه یک جور ترجمه مدام است: ما تجربه ها و باورهایمان را هی دوباره معنی می کنیم. در نهایت هم یادآوری می کند مترجم باید هم به متن اصلی وفادار باشد و هم به مخاطب جدید فکر کند، چون ترجمه اگر درست انجام شود سوء تفاهم ها را کم می کند و اگر بد انجام شود می تواند فاصله ها را بیشتر کند. کتاب با مثال ها و نمونه هایی از ترجمه های مختلف کمک می کند این نگاه فلسفی را ملموس تر بفهمید.
| تعداد برگ |
180 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
1995 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6009576128 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات