«سوکورو تازاکی بی رنگ و سال های زیارتش» یکی از رمان های معروف هاروکی موراکامی است؛ داستان مردی آرام و درون گرا در توکیو که کارش طراحی ایستگاه های راه آهن است و بیشتر عمرش را با حس تنهایی و یک جور بی تعلقی گذرانده. سوکورو زمان دبیرستان یک جمع پنج نفره صمیمی داشته که اسم چهار نفرشان به نوعی با رنگ ها گره خورده بود، اما اسم خودش هیچ رنگی نداشت و همین باعث می شد مدام فکر کند آدم خاصی نیست و چیزی کم دارد. یک روز، درست اوایل دانشگاه، همان دوست ها بی هیچ توضیحی او را کنار می گذارند و این قطع رابطه ناگهانی تا سال ها مثل یک زخم باز در ذهنش می ماند.
سال ها بعد با تلنگر زنی که کم کم وارد زندگی اش می شود، سوکورو تصمیم می گیرد برگردد سراغ گذشته و از دوست های قدیمی اش دلیل آن اتفاق را بپرسد. این پیگیری، تبدیل می شود به یک سفر واقعی و درونی؛ از مرور خاطره ها و حس گناه و طردشدگی گرفته تا روبه رو شدن با حقیقت هایی که همیشه ازشان فرار کرده بود، حتی پای سفر تا فنلاند هم وسط می آید. موراکامی مثل همیشه واقعیت روزمره را با حال و هوای رویاگونه قاطی می کند، موسیقی (به خصوص قطعه «سال های زیارت» از فرانتس لیست) نقش پررنگی دارد و نتیجه اش رمانی است درباره هویت، حافظه، بخشش و این که آدم چطور با فهمیدن ریشه زخم های قدیمی می تواند دوباره خودش را بسازد.
| تعداد برگ |
258 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
2013 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-0001002715 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات