کتاب «باغ» از جان گوردون (انتشارات نسل نواندیش) یک داستان کوتاه و روان در حال و هوای خودیاری است که خیلی ساده و قابل فهم درباره ترس ها و اضطراب های روزمره حرف می زند. قصه درباره دو نوجوان دوقلو به اسم جی و کی است که زیر فشار درس، نگرانی از آینده و بهم ریختگی ذهنی گیر کرده اند. آن ها با راهنمایی آقای اروین (که هم دوست خانواده است و هم مربی فوتبال) وارد یک باغ نمادین می شوند؛ جایی که کم کم می فهمند ذهن آدم هم مثل باغ نیاز به رسیدگی دارد و اگر رهایش کنی، علف های هرز همه چیز را می گیرند.
گوردون در طول این روایت، پنج عامل اصلی بهم ریختگی ذهن را معرفی می کند که خودش به آن ها 5D می گوید: شک، تحریف، دلسردی، حواس پرتی و تفرقه. بعد نشان می دهد چطور می شود به جای آن ها ایمان، حقیقت، عشق، امید و هدف را کاشت و هر روز با تمرکز، دعا، فکر درست و عمل هدفمند تقویتشان کرد. این کتاب بیشتر از اینکه وارد بحث های علمی و درمانی شود، یک مسیر الهام بخش و معنوی برای آرام کردن ذهن پیشنهاد می دهد و برای کسانی که دنبال انگیزه، رشد فردی و بازسازی حال خوبشان با یک داستان تمثیلی هستند، انتخاب مناسبی است.
| تعداد برگ |
96 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| سال انتشار میلادی |
2020 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222206901 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جان گوردون |
| مترجم |
سیما فرجی |

حدود سه هفته ست دارم می خونمش، روایت روان و قابل فهمه و ایده ها خوب کنار هم چیده شده. برای من که دنبال جمع بندی سریع بودم خیلی به درد خورد.
یک ماه تو رفت و آمد مترو خوندم، فصل بندی خوبه و راحت می شه هر بار چند صفحه جلو رفت. فقط بعضی بخش ها کمی تکراری می شد.
زبانش ساده و صمیمیه و مثال ها کمک می کنه مطلب جا بیفته.
دو هفته برای کارم ازش نکته برداری کردم، نکات کاربردی داره و انگیزه می ده ادامه بدی. ولی ویرایش چند جا می تونست بهتر باشه.
بد نبود.
حدود ده روزه تمومش کردم، به نظرم نقطه قوتش اینه که مستقیم می ره سر اصل مطلب و حاشیه کم داره. برای کسی که تازه شروع می کنه انتخاب خوبیه.
من دو ماهه هر شب قبل خواب چند صفحه می خونم، حس می کنم کمک کرده منظم تر فکر کنم. فقط کاش آخر هر فصل خلاصه کوتاه داشت.
برای هدیه هم گزینه خوبیه.
راستش توقعم بیشتر بود، بعضی نکته ها خیلی عمومی بود و چیز جدید زیادی نگرفتم. با این حال متن روانه و سریع خونده می شه.
سه چهار روزه تمومش کردم، شروعش خیلی جذابه و چند جا واقعا به فکر می بره. اما آخرش کمی عجله ای جمع بندی شده بود.