کتاب سخت ترین نکات در مورد سخت ترین چیزها اثر بن هوروویتز (انتشارات میلکان) از آن کتاب هایی است که بی رودربایستی درباره واقعیت های مدیریت و راه انداختن کسب و کار حرف می زند. هوروویتز از تجربه های شخصی خودش در خرید و فروش شرکت، مدیریت تیم ها و سرمایه گذاری می گوید و نشان می دهد وقتی اوضاع طبق برنامه پیش نمی رود، دقیقا باید چه تصمیم هایی گرفت.
در این کتاب با موضوعاتی روبه رو می شوید که کمتر کسی راحت درباره شان صحبت می کند؛ مثل اخراج کردن همکار یا حتی دوست، کنار زدن رقبا، ساختن ذهنیت برنده در روزهای سخت و این که چه زمانی بهترین وقت انجام یک تصمیم مهم است. لحن کتاب هم خشک و تئوری نیست؛ روایت محور و روان است و برای کسی که دنبال نکات کاربردی در مدیریت، کارآفرینی و رشد کسب و کار است، می تواند خیلی به درد بخورد.
| تعداد برگ |
224 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2014 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-600-7845-57-8 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده |
بن هوروویتز |
| مترجم |
شایان سادات |
بد نبود ولی خیلی هیجان زده ام نکرد.
برای تصمیم گیری مدیرعامل ها واقعا مفیده.
من نسخه آریانا قلم رو گرفتم، قیمت مناسب تر بود و محتوا کامل رسید. فقط چند جا حس کردم جمله بندی ها میتونست روان تر باشه.
کتاب خوبیه ولی انتظار داشتم برای شرکت های کوچیک ایران مثال بومی تر داشته باشه. با این حال چارچوب تصمیم گیری و مدیریت بحرانش به درد میخوره.
یک ماهه دارم میخونم و برای مدیریت پروژه های IT تو فشار زمانی کمک کرد. بعضی اصطلاحات انگلیسی تو ترجمه آریانا قلم دقیق تر بود ولی کلیت متن کمی خشک تره.
مقایسه ترجمه ها رو دیدم و هر دو قابل قبولن ولی میلکان به نظرم ویرایش بهتری داره. قیمتش بالاتره ولی کیفیت کاغذ و چاپ هم بهتره.
من برای راه اندازی تیم استارتاپی خوندمش و مخصوصا فصل های استخدام و مدیریت افراد تو بحران مفید بود. تنها ایرادش اینه بعضی جاها مثال ها تکراری میشن.
فقط همین جمله که مدیرعاملی با مدیرعامل شدن فهمیده میشه به تنهایی ارزش داشت. کتاب سر راست و تجربه محور بود.
دو ماهه کنار کارم فصل به فصل جلو رفتم و نکات مدیریت شرکت IT تو شرایط سخت خیلی به دردم خورد. ترجمه میلکان روان تره و مثال ها بهتر منتقل میشن.
حدود 3 هفته است دارم میخونمش و برای مدیر محصول بودنم خیلی کاربردی بود. بخش های مربوط به بحران و تصمیم گیری سریع واقعا عملی نوشته شده و شعار نیست.