این کتاب سراغ یکی از جذاب ترین دوره های تاریخ ایران می رود: شاهنشاهی اشکانی. یوزف ولسکی تلاش می کند نشان بدهد اشکانی ها فقط یک حکومت «بینابینی» یا منفعل نبودند، بلکه با سیاست ورزی و مدیریت هوشمندانه توانستند اول سلوکیان را کنار بزنند و بعد هم چند قرن در برابر امپراتوری روم بایستند؛ حتی در مقاطع مهمی به آن ضربه های سنگین بزنند. نویسنده توضیح می دهد اشکانیان همزمان باید از مرزهای ایران در چند جهت دفاع می کردند؛ از سمت آسیای مرکزی تا قفقاز، و همین کار را به یک بازی پیچیده سیاسی و نظامی تبدیل کرده بود.
ولسکی با این نگاه مخالفت می کند که اشکانیان را فقط از دریچه روایت های یونانی و رومی ببینیم؛ روایت هایی که گاهی آنها را «بربر» و کم فرهنگ معرفی کرده اند. او تاکید می کند برای شناخت درست این دوره باید بیشتر به نشانه ها و منابعی که با خاک ایران گره خورده اند تکیه کرد و اشکانیان را ادامه منطقی مسیر هخامنشیان دانست؛ مسیری که روی «ایران گرایی» و حفظ هویت سیاسی ایران می ایستاد. در کنار این بحث ها، کتاب به نقش ساسانیان هم اشاره می کند و توضیح می دهد چطور آنها بعدها در زبان، اصطلاحات اداری و شکل دادن به ایدئولوژی و مذهب رسمی، مفهوم ایرانیت را پررنگ تر کردند.
| تعداد برگ |
248 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1993 |
| نوع جلد |
سلفونی |
| شابک |
978-9643114527 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده |
یوزف ولسکی |
| مترجم |
مرتضی ثاقب فر |
حدود دو ماهه دارم می خونمش برای پایان نامه ارشد درباره اشکانیان. نقطه قوتش اینه که روایتش از جنس نگاه ایرانیه و کمتر اون فضای ضد ایرانی بعضی منابع خارجی رو داره.
سه هفته است هر شب ۲۰ دقیقه می خونم. اطلاعاتش دقیق و پرارجاعه، ولی نثرش برای خواننده عمومی کمی سنگین می شه.
برای مطالعه جدی تاریخ اشکانی واقعا منبع محکمیه.
یک ماهه گرفتم و بیشتر برای شناخت ساختار سیاسی و فرهنگ دوره اشکانی می خونم. تحلیل ها با تمدن ایرانی همخوانه و یک جور جمع بندی منصفانه می ده.
من قبلا چند کتاب ترجمه شده خونده بودم و این یکی خیلی کمتر جهت دار به نظر میاد. تنها ایرادش اینه که بعضی فصل ها نیاز به پیش زمینه تاریخی داره و سریع جلو نمی ره.
دو هفته اول کند پیش رفتم چون اصطلاحات و ارجاعات زیاد بود، ولی بعد عادت کردم. برای کسی که دنبال منبع معتبر و غیرکلیشه ایه ارزش خرید داره.
برای من که دنبال روایت های همسو با اندیشه ایرانی بودم انتخاب خوبی شد. کاش در بعضی بخش ها خلاصه تر و روان تر توضیح می داد.
سه ماهه کنار بقیه منابع ازش استفاده می کنم. نقطه قوت اصلیش استدلال و ارجاعاته، ولی فونت و صفحه آرایی می تونست خواناتر باشه.
اگر تازه می خواید تاریخ بخونید شاید سخت باشه، اما برای مطالعه عمیق عالیه.
کتاب خوبیه ولی برای مطالعه تفریحی نه؛ بیشتر مناسب پژوهشه و زمان می خواد.