کتاب «شاعری» ارسطو (انتشارات ققنوس) از قدیمی ترین و مهم ترین متن هایی است که درباره هنر و ادبیات نوشته شده؛ مخصوصا وقتی پای نمایش و داستان گویی وسط باشد. ارسطو اینجا خیلی ساده و دقیق توضیح می دهد «شعر» فقط شعر امروزی نیست، بلکه منظورش کل هنر شاعرانه است؛ یعنی از تراژدی و کمدی گرفته تا حماسه و غزل. از نگاه او همه این قالب ها یک کار مشترک می کنند: تقلید و بازنمایی زندگی، اما فرقشان در چیزهایی مثل ریتم و وزن و موسیقی کلام، جنس شخصیت ها و این که داستان را تعریف می کنند یا روی صحنه اجرا.
بخش اصلی کتاب روی درام و مخصوصا تراژدی می چرخد و ارسطو مرحله به مرحله اجزای نمایش خوب را بررسی می کند؛ این که روایت چطور ساخته می شود، شخصیت ها چه نقشی دارند و چرا بعضی داستان ها بیشتر اثر می گذارند. «شاعری» سال ها در غرب چندان شناخته شده نبود و بعدها از مسیر ترجمه ها دوباره جدی گرفته شد. اگر به فلسفه هنر، نقد ادبی، تئاتر یا حتی داستان نویسی علاقه داری، این کتاب یک پایه محکم و کلاسیک برای فهم نگاه یونانی ها به ادبیات و زیبایی شناسی است.
| تعداد برگ |
224 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
335 قبل از میلاد مسیح |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002784025 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
من با زرین کوب خیلی ارتباط نگرفتم چون بعضی جمله ها نیاز به چند بار خواندن داشت. برای من که دنبال جمع بندی سریع بودم، ققنوس انتخاب بهتری بود.
هنرمند برای بحث نظری عالیه، ولی اگر پروژه ات اجرا و اقتباسه، شیرمرز سریع تر به نتیجه می رسونه. من برای کارگاه فیلم کوتاه این را حس کردم.
من نسخه ققنوس را حدود 2 هفته هر روز کمی خواندم و برای تبدیل مفاهیم مثل پیرنگ و گره گشایی به طرح رمان واقعا کمک کرد. تنها نکته منفی این بود که دوست داشتم مثال های بیشتری از متن های نمایشی می آورد.
برای شروع، ققنوس راحت تره.
زرین کوب (امیرکبیر) از نظر ادبیات و نثر فارسی ارزشمند است ولی بعد از چند شب خواندن، زبانش برای من سنگین بود و کند پیش می رفت. برای مطالعه دانشگاهی خوب است، برای کار سریع روی متن نه خیلی.
اگر هدفت بحث فلسفی و زیبایی شناسی است، نسخه سعید هنرمند (چشمه) به درد می خورد چون مقاله ها کمک می کنند متن را بهتر هضم کنی. من 10 روز برای کلاس نقد ادبی ازش استفاده کردم و راضی بودم.