هگل (1770 تا 1831) از آن فیلسوف هایی است که اسمش را خیلی جاها می شنویم، اما وقتی می خواهیم سراغ نوشته های خودش برویم، با متن های سخت و پر از اصطلاح روبه رو می شویم. خیلی از جریان های فکری بعدی، چه موافق و چه مخالف، عملا از درگیری با ایده های هگل شکل گرفته اند. برای همین اگر می خواهی هگل را درست و بدون گیجی شروع کنی، داشتن یک راهنمای قابل فهم واقعا کمک می کند.
کتاب «هگل» نوشته فردریک بیزر دقیقا همین نقش را دارد: یک معرفی روشن و خوش خوان که هم فضای فکری و تاریخی آلمان قرن نوزدهم را توضیح می دهد و هم سراغ مهم ترین بخش های فلسفه هگل می رود. بیزر تلاش می کند ایده ها را ساده سازی سطحی نکند، ولی کاری می کند مسیر بحث ها قابل دنبال کردن باشد؛ از اختلاف های فلسفی و سیاسی زمانه هگل گرفته تا این که هگل چطور متافیزیک را جدی می گیرد و در عین حال با نقد کانت درگیر می شود و آن را جلوتر می برد. این کتاب هم برای شروع عالی است و هم برای دانشجوهای فلسفه یک جمع بندی دقیق و کاربردی به حساب می آید.
| تعداد برگ |
528 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2005 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002780102 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
فردریک بیزر |
| مترجم |
سید مسعود حسینی |
صادقانه بگم انتظار داشتم خلاصه تر باشد. برای کسی که وقت کم دارد کمی طولانی است، ولی اگر دنبال تصویر دقیق از هگل و عصرش هستید انتخاب بدی نیست.
سه چهار روزه شروع کردم و تا اینجا خوب پیش رفته.
به عنوان کتاب مکمل کنار کلاس دانشگاه گرفتم و راضی ام. توضیح فلسفه هگل در بستر سیاسی و فرهنگی زمانش خیلی مفید بود، فقط یکی دو جا تکرار حس کردم.
دو ماهه دارم تکه تکه می خوانم و یادداشت بر می دارم. نقاط قوتش دقت و چارچوب دادن به مفاهیم است، ولی کاش مثال های بیشتری از متن های اصلی می آورد.
برای شروع آشنایی با هگل مناسب است و به نظرم عجله ای قضاوت نمی کند. فقط بعضی بخش ها با وجود توضیح زیاد، هنوز برای مبتدی ها سنگین می شود.
حدود دو هفته است شب ها نیم ساعت می خوانم. نگاه جامعش به خود هگل و زمانه اش نقطه قوت اصلی است، مخصوصا وقتی می خواهی بفهمی هگل چرا این طور فکر می کند.
خیلی خوبه و روان تر از چیزی بود که فکر می کردم.
یک ماهه کنار مطالعه پدیدارشناسی استفاده می کنم. جمع بندی ها و مسیر کلی اندیشه هگل را خوب روشن می کند و برای تصمیم خرید ارزش دارد.
حدود سه هفته است دارم می خوانمش برای درس تاریخ فلسفه. توضیح فضای فکری عصر هگل و ارتباطش با متن ها خیلی کمک کرد و از حالت خشک درش آورد.