اگر از داستان هایی خوشتان می آید که هم قصه دارند و هم آدم را می برند توی ذهن و گذشته شخصیت ها، «کتاب ناتمام (رهاشده ها)» اثر توماس آگدن از انتشارات ققنوس انتخاب جذابی است. این رمان سراغ زندگی زنی می رود که زخم های کودکی و تجربه های تلخ تربیتی، آرام آرام روی همه نقش هایش در جوانی و بزرگسالی سایه می اندازد؛ طوری که مدام حس فروپاشی و به هم ریختگی روانی همراهش است و خواننده هم قدم به قدم این لغزش ها و تردیدها را لمس می کند.
آگدن که نگاه روانکاوانه اش در روایت کاملا پیداست، بحران های درونی این زن را فقط به خودش محدود نمی کند و نشان می دهد چطور آشفتگی یک نفر می تواند روابط اطرافیان و حتی یک خانواده کامل را تحت تاثیر قرار بدهد. فضای داستان در دل زندگی کشاورزی و روزمره کانزاس آمریکا شکل می گیرد و همزمان با روایت چند نسل، تصویری تلخ از تنهایی، گیر افتادن در الگوهای تکراری و زخمی که از گذشته منتقل می شود می سازد. نتیجه کار، یک داستان خوش خوان و در عین حال سنگین و گزنده است که هم طرفداران رمان را راضی می کند و هم علاقه مندان به کتاب های روانشناسی و روانکاوی را.
| تعداد برگ |
232 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
2013 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6220402961 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
توماس آگدن |
| مترجم |
منصوره وحدتی احمدزاده |
حدود 3 هفته است دارم می خوانم و فضای روان شناختی اش خیلی واقعی و تاثیرگذار است. روایت انتقال تروما بین نسل ها را خوب و بدون شعار نشان می دهد.
یک هفته ای تمامش کردم؛ برای کسی که به موضوع رابطه مادر و کودک علاقه دارد خیلی قابل تامل است. زبانش روان است و شخصیت پردازی مادر خوب در آمده.
برای من تکان دهنده بود.
دو ماه است هر شب چند صفحه می خوانم و حس می کنم آرام آرام روی نگاه من به افسردگی مادر تاثیر گذاشت. نقطه قوتش این است که جزئیات احساسی را دقیق توصیف می کند.
تقریبا 10 روزه خواندم و تا مدت ها ذهنم درگیر شد. فقط بعضی بخش ها ریتم کند می شود ولی ارزش ادامه دادن دارد.
من برای جلسات کتاب خوانی گروهی گرفتم و بحث های خوبی راه انداخت. مضمون تروما و تاثیرش روی کودک را خیلی ملموس در می آورد.
قلمش ساده و صادق است و اغراق ندارد. با این حال بعضی جاها تکرار حس کردم و می شد جمع و جورتر باشد.
اگر دنبال داستان پرحادثه هستید شاید باب میل نباشد چون بیشتر درونی است. ولی برای تصمیم خرید، اگر موضوع تروما و افسردگی برایتان مهم است انتخاب خوبی است.
سه چهار روزه تمامش کردم و از پایان بندی اش راضی بودم. نقاط قوت اصلی اش همدلی برانگیز بودن و نگاه دقیق به رابطه مادر و کودک است.
خوب بود و روان خوانده می شود.