رمان «هیچ یک از آنها باز نمی گردند» از آلبا د سس پدس، قصه چند دختر جوان را در یک کالج دخترانه در شهر رم تعریف می کند؛ مدرسه ای که زیر نظر راهبه ها اداره می شود. داستان در میانه دهه ۱۹۳۰ می گذرد؛ دوره ای که سایه اتفاق های بزرگ اروپا کم کم پررنگ می شود. روایت طوری پیش می رود که هم زندگی امروز دخترها را می بینیم و هم تکه هایی از گذشته شان را، و همین رفت و برگشت ها کمک می کند شخصیت ها واقعی تر و نزدیک تر شوند.
در کنار دوستی ها و رقابت های بین خودشان، رابطه های عاطفی و برخوردشان با جنس مخالف هم بخش مهمی از ماجراست. راهبه ها بیشتر نقش پس زمینه را دارند، اما همان فضای بسته و قانون مند کالج، نماد محدودیت هایی است که زنان آن دوران با آن روبه رو بودند، مخصوصا در فضای اجتماعی دوره فاشیسم. حس نگرانی از جنگ و آینده نامعلوم هم آرام آرام در لایه های داستان می نشیند و باعث می شود کشش روایت تا آخر حفظ شود.
| تعداد برگ |
390 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1399 |
| سال انتشار میلادی |
1938 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
9789643112691 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
آلبا د سس پدس |
| مترجم |
بهمن فرزانه |
برای یک بار خواندن خوبه.
کتاب خوش خوان و ساده ای بود و برای شروع کتابخوانی بد نیست. حدود 10 روز دستم بود و هر شب چند صفحه می خواندم. برای خرید، فقط حواستان باشد شخصیت ها زیادند و باید با تمرکز بخوانید.
من انتظار داستان پرتعلیق داشتم و ناامید شدم. اتفاق خاصی نمی افتد و بعضی فصل ها تکراری است. اگر دنبال اکشن و پیچش داستانی هستید سراغش نروید.
برای کسی که دنبال داستان های آرام و شخصیت محور است خوبه. من سر کار زمان استراحت می خواندم و خسته ام نمی کرد. ایرادش اینه که حذف شدن شخصیت ها کمی ناگهانی و بی توضیح حس می شد.
خیلی دوستش داشتم.
یک هفته طول کشید بخونمش و به نظرم ارزش یک بار خواندن را دارد. نقاط قوتش توصیف روابط و حس و حال نوجوانی است. فقط بعضی بخش ها با فرهنگ ما خیلی جور نبود.
معمولی بود ولی بد هم نبود. بیشتر شبیه روایت زندگی چند نفر بود تا یک داستان پرحادثه.
من برای ریلکس کردن بعد کار گرفتم و راضی بودم. شخصیت اصلی و تصمیم آخرش جذاب بود و کتاب را جمع کرد. وسط های داستان کمی کش دار شد.
دو روزه تمومش کردم. برای وقت های رفت و آمد عالی بود و کشش بدی نداشت. اما انتظار اتفاق های بزرگ نداشته باشید، خیلی روزمره است.
حدود 3 هفته است هر شب قبل خواب می خوانم. متن روان است و فضای مدرسه و دوستی ها را خوب در می آورد. فقط تعداد اسم ها زیاد بود و چند بار گیج شدم.