این کتاب در اصل ترجمه و بازنویسی یکی از مقاله های خیلی معتبر دانشنامه فلسفه استنفورد درباره ژاک لکان است که آدریان جانستون نوشته. جانستون لکان را فقط یک روان کاو نمی بیند؛ او را متفکری معرفی می کند که سعی کرده روان کاوی فرویدی را با ایده های فلسفه قاره ای، زبان شناسی و نگاه انسان شناختی دوباره سر و شکل بدهد. اگر همیشه با اصطلاحات سخت لکان درگیر بوده اید، این متن کمک می کند نقشه کلی پروژه فکری او را روشن تر ببینید و بفهمید اصلا چرا این همه روی زبان و ساختار ذهن تاکید دارد.
در ادامه، کتاب سراغ موضوع های کلیدی لکان می رود: مرحله آینه ای و شکل گیری «من»، ورود به جهان نمادین و قوانین زبان، و بعد هم «امر واقعی» که همیشه یک چیزی از آن بیرونِ زبان می ماند و کامل دستمان نمی آید. جانستون با مثال ها و توضیح های دقیق تر نشان می دهد لکان چطور از زبان شناسی سوسور الهام می گیرد و چرا می گوید ناخودآگاه مثل زبان ساختار دارد. از آن طرف، به جنبه اخلاقی روان کاوی هم توجه می کند؛ این که درمان فقط تحلیل نیست، بلکه فرصتی است برای روبه رو شدن با خواسته های پنهان و مسئولیت پذیری بیشتر. در نهایت هم به اثرگذاری لکان روی فلسفه، نقد فرهنگی، ادبیات، سینما و حتی سیاست اشاره می شود و همزمان، سختی ها و نقدهای وارد به نظریه های او هم بی تعارف مطرح می شود.
| تعداد برگ |
82 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1394 |
| سال انتشار میلادی |
2013 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002781758 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده |
ایدرین جانستون |
| مترجم |
هیمن برین |
نظرات