کتاب شجاعت در برهوت نوشته برنه براون (انتشارات میلکان) درباره این است که چطور وسط شلوغی ها و فشارهای اجتماعی، خودمان را گم نکنیم. براون با زبان صمیمی و مثال های واقعی نشان می دهد «تعلق داشتن» یعنی مجبور نباشی برای پذیرفته شدن نقش بازی کنی؛ یعنی همان طور که هستی دیده شوی. او از تجربه های انسانی مثل ترس، شرم، عشق، همدلی و آسیب پذیری حرف می زند و کمک می کند بفهمیم چرا بعضی وقت ها حتی بین آدم ها هم احساس تنهایی می کنیم.
این کتاب می گوید خیلی از ما دچار یک جور قطع ارتباط عاطفی و معنوی شده ایم و راه برگشت، شجاعتِ واقعی بودن است. نویسنده با تکیه بر پژوهش ها و داستان گویی جذابش، چهار نکته مهم درباره «تعلق واقعی» مطرح می کند و باورهای رایج ما را درباره خودمان و دیگران زیر و رو می کند. اگر دنبال کتابی هستی که هم نگاهت را عوض کند و هم راهکارهای عملی برای ارتباط سالم تر و زندگی اصیل تر بدهد، شجاعت در برهوت انتخاب مناسبی است.
| تعداد برگ |
165 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2017 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-600-8812-19-7 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
برنه براون |
| مترجم |
فرزانه حسینی |
کتاب عالیه و تا مدت ها توی ذهنم موند، مخصوصا پایان بندی. اگر ترجمه روان براتون خیلی مهمه شاید بهتره قبل خرید چند صفحه نمونه بخونید یا دنبال ترجمه دیگه باشید.
داستانش ماندگار بود، ترجمه نه.
من برای باشگاه کتابخوانی تهیه کردم و کلی بحث خوب ازش دراومد، از لحاظ محتوا خیلی پر و پیمونه. ولی ترجمه یکدست نیست و بعضی جاها حس می کنی کلمات درست ننشسته.
اگر دنبال داستان با موضوع قوی هستید انتخاب خوبیه، من طی یک ماه با برنامه روزی 20 صفحه خوندم. اما برای کسی که تازه کتاب خوانی رو شروع کرده شاید متن ترجمه کمی سخت و خسته کننده باشه.
سه شب پشت سر هم قبل خواب می خوندم و واقعا درگیرش شدم، شخصیت پردازی و فضای کلی عالیه. فقط چند تا جمله بندی عجیب داشت که حس کردم می شد روان تر باشه.
من نسخه خانم فرزانه حسینی رو خوندم و ایده و پیام های کتاب خیلی خوبه، به درد فکر کردن می خوره. مشکل اصلی برای من ترجمه بود که ریتم مطالعه رو کند می کرد، مخصوصا اوایل کتاب.
کتاب از نظر محتوا بی نظیره.
برای مسیر رفت و آمد مترو می خوندم و داستانش عالی بود و خسته ام نکرد. ترجمه روان نیست و بعضی عبارت ها انگار تحت اللفظی دراومده، ولی ارزش خوندن داره.
موضوع کتاب واقعا گیرایی داشت و من توی دو هفته تمومش کردم، مخصوصا بخش های میانی خیلی تاثیرگذار بود. اما ترجمه گاهی خشک و نامأنوسه و چند جا مجبور شدم جمله ها رو دوباره بخونم.