کتاب «کوتاه ترین سایه» نوشته آلنکا زوپانچیچ و منتشر شده توسط انتشارات هرمس، سراغ یکی از سوال های جذاب درباره نیچه می رود: چه چیزی نیچه را این قدر متفاوت و ماندگار کرده است؟ نویسنده می گوید نیچه از مُد زمانه اش (و حتی زمانه های بعد) بیرون است و همین بیرون بودن، فکرش را زنده نگه می دارد. توی بخش اول کتاب، ایده های معروف نیچه مثل «مرگ خدا»، آرمان زاهدانه و نیهیلیسم دوباره خوانی می شوند و نشان داده می شود چرا این موضوع ها هنوز هم در زندگی امروز ما، حتی در فضای لذت گرای معاصر، رد و اثر پررنگ دارند.
در بخش دوم، زوپانچیچ روی تصویر «نیمروز» در اندیشه نیچه مکث می کند؛ جایی که نیچه به جای ناپدید شدن کامل سایه ها، از «کوتاه ترین سایه» حرف می زند. این لحظه، لحظه شکاف و دو شدن است: وقتی «یکی، دو تا می شود». نتیجه اش این است که حقیقت برای نیچه چیزی یکدست و بی ترک نیست، بلکه از یک تفاوت حداقلی و حذف نشدنی در دل همانندی شکل می گیرد. کتاب با همین نگاه، تنش همیشگی و نیروی محرک فلسفه نیچه را روشن تر می کند و کمک می کند او را دقیق تر و تازه تر بفهمیم.
| تعداد برگ |
309 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1398 |
| سال انتشار میلادی |
2001 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6004560061 |
| نویسنده |
آلنکا زوپانچیچ |
| مترجم |
صالح نجفی |
نظرات