کتاب «عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست» نوشته مگان دیواین (انتشارات میلکان) درباره سوگ و غم عمیق است؛ همان حال و هوایی که بعد از یک فقدان بزرگ مثل مرگ عزیزان، بیماری، تصادف یا هر اتفاق سنگین دیگر سراغ آدم می آید. نویسنده خیلی صادقانه توضیح می دهد چرا قرار نیست غم را سریع جمع و جور کنیم یا با چند جمله کلیشه ای بهتر شویم، و چطور پذیرش واقعیت و مهربانی با خودمان می تواند اولین قدم واقعی برای دوام آوردن باشد.
دیواین با زبان ساده و روان، تجربه های ملموس و مثال های قابل لمس می آورد تا بفهمیم اندوه چه اثری روی ذهن و بدن می گذارد و چرا بعضی واکنش ها کاملا طبیعی اند. کنار این ها، پیشنهادها و تمرین های کاربردی هم می دهد تا هم خودمان بهتر از خودمان مراقبت کنیم و هم اگر کنار یک آدم داغدار هستیم، یاد بگیریم چطور درست و انسانی حمایتش کنیم؛ بدون نصیحت و بدون فشار برای «زود خوب شدن».
| تعداد برگ |
240 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2017 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6008812845 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
مگان دیواین |
| مترجم |
سیده سارا ضرغامی |
قبل خرید چند تا ترجمه رو ورق زدم، این یکی برای من قابل فهم تر بود. اما از نظر حجم، بهتره با حوصله و مرحله ای بخونید.
اگر دنبال کتابی هستید که همدلی بده نه شعار، انتخاب خوبیه. ایراد کوچیکش اینه که بعضی مثال ها تکراریه، ولی کلیتش ارزش خوندن داره.
من بعد از 6 ماه از اتفاق هنوز برمی گردم به بعضی فصل هاش. کمک کرد بفهمم سوگ خطی نیست و بالا پایین داره.
به نظرم برای شروع سوگ خوبه ولی ترجمه می تونست روان تر باشه. چند جا جمله ها سنگین بود و مجبور شدم دوباره بخونم.
من سه هفته باهاش جلو رفتم و بعضی بخش ها رو دوباره خوندم. نقطه قوتش اینه که حس های متضاد رو طبیعی نشون میده و آدم رو از شرم در میاره.
برای کسی که تازه داغ دیده عالیه، تمرین ها و مثال ها کاربردیه. ولی اگر دنبال متن خیلی خلاصه هستید ممکنه طولانی به نظر بیاد.
من برای همراهی دوستم که سوگوار بود گرفتم و یک ماه هر شب چند صفحه می خوندم. بهم یاد داد کمتر نصیحت کنم و بیشتر فقط حضور داشته باشم.
کتاب خوبیه.
روان و قابل فهمه، مخصوصا بخش های پذیرش و کنار اومدن با حس گناه. فقط بعضی جاها تکرار داره.
من چاپ میلکان رو گرفتم و طی دو هفته کم کم خوندم. تو روزهای بعد از فوت پدرم واقعا کمک کرد احساساتم رو اسم گذاری کنم و کمتر خودخوری کنم.