کتاب «تجدید خاطرات» از ویکتور فرانکل یک نوشته کوتاه اما خیلی پر معناست که در سال های آخر عمرش منتشر شد. این کتاب مثل «انسان در جستجوی معنا» داستان سر راست و خطی ندارد؛ بیشتر شبیه یک مرور صمیمی از تکه یادداشت ها، نامه ها و عکس هاست که کم کم تصویر زندگی و فکرهای فرانکل را کامل می کند. از وینِ سال های جوانی اش شروع می شود؛ جایی که با علاقه شدید به کتاب و اندیشه بزرگ شد و حتی برخوردها و دیدارهای کوتاهش با فروید و آدلر مسیر ذهنش را عوض کرد. همان جا می شود فهمید دغدغه اصلی اش از همان اول این بوده که آدم چطور می تواند برای زندگی اش معنا پیدا کند.
وقتی پای جنگ و اردوگاه ها وسط می آید، فرانکل بیشتر از این که وارد جزئیات تلخ و تکان دهنده شود، روی حال و هوای درونی آدم ها تمرکز می کند: این که چطور می شود وسط تحقیر و فشار، کرامت انسانی را نگه داشت و مهم تر از همه همان چیزی که خودش می گوید «آخرین آزادی انسان» یعنی انتخاب نگرش در سخت ترین شرایط. بعد از جنگ هم از برگشتن به وینِ ویران و روبه رو شدن با فقدان های سنگین می نویسد، اما در کنارش نشان می دهد چطور با نوشتن، تدریس و کمک به دیگران دوباره زندگی اش را سر و سامان داد. «تجدید خاطرات» بیشتر از یک زندگی نامه ساده است؛ یک دعوت آرام برای فکر کردن به معنا، مسئولیت و امید، حتی وقتی شرایط اصلا خوب نیست.
| تعداد برگ |
144 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| سال انتشار میلادی |
1995 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6007293430 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات