«تیمون آتنی» از نمایشنامه های پایانی ویلیام شکسپیر است و معمولا آن را جزو کارهای آخر دوره نویسندگی او حساب می کنند. گفته می شود شکسپیر این اثر را حدود سال های ۱۶۰۵ تا ۱۶۱۰ میلادی نوشته؛ داستانی تلخ و تماشایی که مثل خیلی از کارهای شکسپیر، آدم را با خودخواهی ها، رفاقت های ظاهری و سقوط یک آدم روبه رو می کند.
جالب اینجاست که شکسپیر تقریبا همزمان با نوشتن این نمایشنامه، مشغول خلق «شاه لیر» هم بوده؛ همان تراژدی معروف و شاهکار. بعضی ها معتقدند طبیعی است که توجه بیشتری را گذاشته باشد روی «شاه لیر»، اما «تیمون آتنی» هم به خاطر فضای تیره تر و نگاه تیزش به آدم ها، برای دوست دارهای نمایشنامه و ادبیات نمایشی خواندنی و متفاوت است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.