کتاب «انسانی بسیار انسانی» از فردریش نیچه (انتشارات جامی) بیشتر از این که یک متن خشک فلسفی باشد، شبیه یک تلنگر جدی به ذهن و زندگی است. نیچه در این کتاب سراغ آدم هایی می رود که می خواهند از قالب های آماده جامعه بیرون بیایند؛ همان «جان های آزاده» که فکرشان مثل بقیه نیست و حاضرند برای مستقل فکر کردن هزینه بدهند. فضای کتاب پر از جمله های کوتاه و تیز است که کمک می کند باورهای روزمره، اخلاقیات رایج و عادت های فکری مان را دوباره سبک سنگین کنیم.
این اثر که در سال 1878 منتشر شده، نقطه شروع دوره پخته تر نویسندگی نیچه به حساب می آید؛ جایی که او از وابستگی های فکری قبلی اش فاصله می گیرد و مسیر شخصی خودش را محکم تر می سازد. نیچه این جا نگاه تازه ای به علم و نقد باورهای متافیزیکی دارد و علم را ابزاری می بیند برای کنار زدن توهم ها و رسیدن به دیدی روشن تر. خودش هم می گوید این کتاب برایش مثل ثبت یک بحران بوده؛ بحرانی که در نهایت باعث شده از چیزهایی که واقعا متعلق به او نبوده، جدا شود و دوباره خودش را پیدا کند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.