همیشه تو ذهنم این سوال ها می چرخید که چرا بعضی کشورها این قدر جلوتر از ما هستند؟ چی کار می کنند که نتیجه اش را تو زندگی مردمشان می بینی؟ فرق نگاه و تصمیم گیری مسئول هایشان با این طرف دنیا دقیقا کجاست و چه چیزهایی باعث شده مسیرشان این قدر درست پیش برود؟
وقتی سفرم به ژاپن شروع شد، کم کم جواب خیلی از این سوال ها را از نزدیک دیدم؛ از رفتار مردم در زندگی روزمره گرفته تا نظم، فرهنگ کاری و نوع فکر کردنشان. «کتاب تا توکیو راهی نیست» روایت همین تجربه هاست؛ یک نگاه خودمانی و واقعی به چیزهایی که می تواند دیدمان را نسبت به موفقیت و پیشرفت عوض کند.
| تعداد برگ |
96 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1399 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222201616 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
محسن امینی نیک |
دو هفته است سر کار وقت های خالی می خوانم، فصل ها کوتاه و مناسب تایم های کم است. اگر دنبال کتابی هستید که سریع وارد بحث شود و معطل نکند، انتخاب مطمئنی است.
من با انتظار طنز بیشتر خریدم، ولی بیشتر حال و هوای انگیزشی دارد. بد نیست، اما برای همه سلیقه ها نیست.
سه ماهه گه گاهی برمی گردم و چند فصلش را دوباره می خوانم، نکته های کاربردی برای ادامه دادن مسیر دارد. نقطه قوتش اینه که حرف های پیچیده نمی زند و مستقیم می رود سر اصل مطلب.
حدود 10 روزه تمومش کردم، پیام اصلیش امیدوارکننده است و به آدم تلنگر می زند. ولی چند جا تکرار مضمون حس کردم و می شد کوتاه تر باشد.
دو هفته است برای قبل خواب می خوانم، قلم روان و مثال های قابل لمس دارد. اگر دنبال داستان خیلی پر پیچ و خم هستید شاید سلیقه تان نباشد.
برای هدیه دادن هم خوبه.
خیلی دوستش داشتم.
یک ماه تو مترو هر روز چند صفحه خواندم، ریتمش خوب است و خسته نمی کند. فقط بعضی بخش ها زیادی شعارگونه می شود.
سه هفته است می خوانمش، روایت ها ساده ولی اثرگذارند و آدم را تا آخر می کشاند. برای کسی که دنبال انگیزه و جمع و جور بودن متن است گزینه خوبی است.