این کتاب سراغ یک نگاه متفاوت به تاریخ نگاری دوره صفویه می رود: این که تاریخ نویس های آن زمان چطور دنیا را با محوریت «زمان» می فهمیدند و چقدر به اثرگذاری اتفاقات و نشانه های آسمانی در زندگی آدم ها باور داشتند. بهزاد کریمی با همین دو ایده یعنی زمان نگری و کیهان باوری نشان می دهد مورخان صفوی فقط رویدادها را ردیف نمی کردند، بلکه پشت روایتشان یک جور چارچوب فکری درباره گذر زمان و دخالت نیروهای کیهانی هم وجود داشت.
پرسش اصلی کتاب این است که آیا این باورهای کیهانی واقعا روی محتوای تاریخ ها و حتی شیوه تاریخ نوشتن تاثیر می گذاشت یا نه؛ و اگر جواب مثبت است، این تاثیر دقیقا از چه مسیرهایی وارد متن های تاریخی می شد. نویسنده با تکیه بر منابع پرشمار صفوی و آشنایی نزدیک با فضای فکری آن دوره، در پایان به یک برداشت تازه از «زمانِ تاریخ نگارانه» می رسد که می تواند به فهم امروز ما کمک کند و حتی راهی عملی برای کم کردن افراط گرایی های مذهبی پیشنهاد دهد.
| تعداد برگ |
184 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002783769 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
بهزاد کریمی |
نظرات