کتاب «دزد» اثر فومی نوری ناکامورا (نشر ققنوس) یک رمان جنایی روان و خوش خوان است درباره یک جیب بر ژاپنی که مثل سایه توی شلوغی های توکیو رفت و آمد می کند. همیشه شیک و مرتب است و آن قدر کارش را بی نقص انجام می دهد که گاهی خودش هم دقیق یادش نمی آید چه لحظه ای کیف را برداشته. برای او بیشتر آدم ها فقط چند چهره گنگ و بی اسم هستند و همین باعث می شود راحت بینشان بچرخد، بی این که به کسی نزدیک شود یا به جایی دل ببندد.
اما این زندگی بی دردسر قرار نیست تا همیشه ادامه پیدا کند. پای گذشته اش دوباره وسط می آید و شریک قدیمی اش پیشنهادی می دهد که عملا نمی تواند رد کند: یک سرقت به ظاهر ساده، بی خون و خونریزی. مشکل از جایی شروع می شود که بعد از انجام کار می فهمد قربانی یک سیاستمدار معروف بوده و خیلی زود خبر یک قتل وحشتناک هم پخش می شود. حالا دزد گیر افتاده وسط ماجرایی که هر قدمش می تواند بدتر از قبلی باشد و باید بفهمد چطور از این باتلاق بیرون بیاید.
| تعداد برگ |
160 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2012 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-600-278-125-3 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
فومی نوری ناکامورا |
| مترجم |
پیام غنی پور |
خیلی حال داد.
برای تصمیم گیری: اگر حوصله جزئیات و فضاسازی دارید بخرید، اگر دنبال داستان تند و پرحادثه اید نه. من در کل راضی بودم.
کتاب دوست داشتنیه و آرام پیش می ره، برای زمانی که دنبال داستان پرتنش نیستید مناسبه. تنها ایرادش اینه گاهی ریتم کند می شه.
اگر از توصیف های طولانی خوشتان نمی آید احتمالا سخت پیش می رود. من بعضی بخش ها را رد کردم ولی ایده داستانی خوب بود.
من یک هفته ای در رفت و آمد مترو می خواندم و روان بود، خسته کننده نشد. نقطه قوتش تصویرسازی و حال و هوای خاصشه.
بد نبود، معمولی.
دو روزه تمومش کردم. فضاسازی و جزئیات خیلی خوبه، مخصوصا اگر رمان ژاپنی دوست دارید.
داستان جذاب بود و شخصیت ها خوب در می آمدند. فقط پایانش برای من کمی عجولانه و جمع بندی اش کم بود.
حدود سه هفته است دارم می خوانم، برای قبل خواب عالیه و آدم را می برد تو فضای داستان. توصیف ها زیاد است ولی اگر حوصله داشته باشید لذت می برید.