کتاب «زمینه و زمانه پدیدارشناسی» نوشته سیاوش جمادی (انتشارات ققنوس) یک راهنمای خوش خوان و جدی برای آشنا شدن با پدیدارشناسی است؛ مخصوصا اگر می خواهید بفهمید هوسرل و هایدگر دقیقا چه گفتند و چرا حرفشان این قدر روی فلسفه قرن بیستم اثر گذاشت. نویسنده از همان اول، سراغ پیش زمینه ها و مسیر شکل گیری این جریان می رود و کمک می کند قدم به قدم با مفاهیم اصلی و پرسش های بنیادینی که پدیدارشناسی دنبال می کند، آشنا شوید.
در ادامه، کتاب هم سراغ پدیدارشناسی هوسرل می رود و هم تاثیرهایی که بعد از او باقی ماند را بررسی می کند، بعد هم بحث به هایدگر و ایده هایش در هستی شناسی بنیادین و پدیدارشناسی هرمنوتیکی می رسد. نکته خوب این است که جمادی فقط خلاصه برداری از منابع غربی نمی کند؛ بلکه تلاش می کند زمینه تاریخی و فرهنگی این اندیشه ها را هم روشن کند و نشان بدهد این نظریه ها چطور شکل گرفتند، چه نقدهایی به آنها وارد شده و چطور در جاهای مختلف مثل فرانسه اثر گذاشته اند. اگر دنبال یک کتاب فارسی قوی درباره پدیدارشناسی هوسرل و هایدگر هستید، این اثر انتخاب قابل اعتمادی است.
| تعداد برگ |
1016 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2006 |
| نوع جلد |
سلفونی |
| شابک |
9789643115500 |
| قطع |
رقعی |
| مترجم |
سیاوش جمادی |
دو ماه استفاده کردم اما انتظارم از مفصل ترین بودن بیشتر بود. بخش هوسرل خیلی خوب است ولی بخش هایدگر بعضی جاها سریع رد می شود و کاش نمودار یا جدول بیشتر داشت.
نزدیک 6 هفته است دارم می خوانم و برای پروژه دانشگاهی استفاده کردم. قوت اصلی اش پیوستگی روایت از هوسرل به هایدگر است، ولی ویرایش می توانست تمیزتر باشد.
عالی بود، مخصوصا بخش های مربوط به زمانمندی و تحلیل هایدگر از وجود.
دو هفته مطالعه کردم؛ کتاب من را برای تصمیم گیری خرید منابع اصلی راه انداخت. اگر هدفت ورود سریع به متن های اصلی است این گزینه بدی نیست.
یک ماه دستم بوده و برای خلاصه نویسی خیلی به درد خورد. نقطه قوتش این است که اختلاف خوانش ها را هم می گوید، ولی بعضی پاراگراف ها کمی طولانی است.
تقریبا 10 روزه شروع کرده ام. برای کسی که تازه می خواهد وارد هوسرل و هایدگر شود مناسب است و اصطلاحات را بد ترجمه نکرده.
برای کلاس فلسفه معاصر خریدم و یک ترم کامل همراهش بودم. تفکیک مفاهیم مثل قصدیت، اپوخه، دازاین و هستی در جهان را خوب انجام داده و آدم را گم نمی کند.
سه هفته است هر شب 20 دقیقه می خوانم. نثر روان و مثال های دقیق دارد و نقاط قوتش جمع بندی های آخر فصل است؛ فقط گاهی ارجاع ها خیلی ریز و پراکنده اند.
حدود 2 ماه است دارم می خوانم. توضیح پدیدارشناسی هوسرل و بعد گذار به هایدگر خیلی مرحله به مرحله و قابل دنبال کردن است و برای پایان نامه ام کمک کرد.