کتاب «مقدمه بر علوم انسانی» نوشته ویلهلم دیلتای (انتشارات ققنوس) سراغ یک سوال مهم می رود: علوم انسانی مثل تاریخ، فلسفه، الهیات، ادبیات و هنر را باید چطور فهمید و چطور درباره شان تحقیق کرد؟ دیلتای توضیح می دهد که این حوزه ها فقط نسخه کپی شده علوم طبیعی نیستند و قرار نیست با همان منطق و همان ابزارها سنجیده شوند. او کمک می کند فرق نگاه به «انسان و تجربه زیسته» با نگاه به «طبیعت و قوانینش» را روشن تر ببینیم.
دیلتای بخش بزرگی از کار فکری اش را گذاشته روی این که علوم انسانی چه موضوعی دارند، چه روشی می خواهند و اصلا چرا باید جدا از علوم طبیعی به آنها نگاه کرد. این کتاب یک تلاش پیشرو برای ساختن یک چارچوب کلی برای روش شناسی علوم انسانی و مخصوصا تاریخ است. هرچند پروژه او کامل و بی نقص باقی نمانده، اما هنوز هم یکی از متن های کلیدی برای کسانی است که می خواهند ریشه های فکری علوم انسانی و اجتماعی و بحث «تمایز روش» را دقیق تر بفهمند.
| تعداد برگ |
752 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1401 |
| سال انتشار میلادی |
1883 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643117597 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
ویلهلم دیلتای |
| مترجم |
منوچهر صانعی دره بیدی |
بد نبود.
برای انتخاب بین چند کتاب دیلتای، این یکی به نظرم مناسب تره چون هم متن اصلی رو جدی گرفته هم توضیح داده. اگر دنبال متن خیلی ساده هستید شاید گزینه دیگری بهتر باشد.
دو ماهه در کنار درس هرمنوتیک میخونم. توضیح نسبت دیلتای با تاریخ و تفسیر عالیه، فقط ای کاش نمایه موضوعی کامل تر بود.
خیلی راضی ام.
یک هفته است دارم ورق میزنم. برای کسی که هیچ پیش زمینه ای نداره شاید نیاز به یک راهنمای مقدماتی کنار کتاب داشته باشه.
کیفیت چاپ و صفحه آرایی خوبه و چشم رو خسته نمیکنه. توی چند صفحه اول کمی سنگین شروع میشه ولی بعدش روون تر میشه.
یک ماه استفاده برای پایان نامه. بیشتر از همه بخش روش علوم انسانی و تفاوتش با علوم طبیعی برام کاربردی بود.
برای کلاس جامعه شناسی معرفت گرفتم و تا نیمه رفتم. ارجاع ها و جمع بندی ها خوبه، فقط بعضی جمله ها خیلی طولانیه و باید دوبار بخونی.
سه هفته است هر شب چند صفحه میخونم. نقطه قوتش نظم فصل بندی و توضیح مفاهیم فهم و تجربه زیسته است، برای شروع خیلی بدرد میخوره.
حدود 2 ماهه دارم میخونمش برای پروژه روش شناسی. ترجمه روانه و مثال ها کمک میکنه سریع تر بفهمی دیلتای چی میگه.