سایمون کریچلی در کتاب «وقتی به فوتبال فکر می کنیم به چه فکر می کنیم» فوتبال را فقط یک بازی ساده نمی بیند؛ برای او فوتبال شبیه «باله طبقه کارگر» است، جایی که جمع بودن، همدلی و حس تعلق معنا پیدا می کند. حتی خود کلمه فوتبال هم برایش بوی انجمن و اتحاد می دهد و همین نگاه است که باعث شده خیلی ها او را فیلسوفی نزدیک به زندگی روزمره و دغدغه های آدم های معمولی بدانند. او مثل همیشه سراغ موضوعی می رود که شاید در نگاه اول جدی به نظر نرسد، اما آن را آن قدر دقیق و ریشه ای می شکافد که خواننده هم درگیر فکر کردن و بحث کردن می شود.
کریچلی می گوید قصدش این نیست که یک «فلسفه فوتبال» بنویسد؛ برعکس، می خواهد نشان بدهد خود فوتبال چطور می تواند به ما درباره فلسفه، زندگی و انسان بودن چیز یاد بدهد. او از تجربه های شخصی اش مثل کودکی در لیورپول و خاطره هایش از پدری که عاشق فوتبال بوده شروع می کند و بعد می رسد به تصویر بزرگ تری از دنیای امروز: از سرمایه داری نئولیبرال گرفته تا قدرت طلبی و سیاست، همه را می شود در فوتبال یک جا دید. جذابیت کتاب هم دقیقا همین است که نویسنده خیلی راحت از تراژدی یونان باستان پل می زند به استادیوم و تیم لیورپول و به زبان قابل فهم، از معنای زندگی در زمانه ما حرف می زند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.