کتاب «می خواهم بمیرم ولی هنوز هم دوست دارم دوکبوکی بخورم» اثر بک سهی (نشر دانش آفرین) یک روایت صمیمی و بی تعارف از درگیری های ذهنی و روزهای بالا و پایین زندگی است؛ همان وقت هایی که آدم هم خسته است، هم دلش می خواهد همه چیز تمام شود، ولی باز یک گوشه دلش دنبال یک دلخوشی ساده می گردد. بک سهی با حال و هوایی واقعی و نزدیک، از احساساتی مثل اضطراب، افسردگی، گیر کردن در افکار، و تلاش برای فهمیدن ارزش خودش حرف می زند؛ طوری که خیلی ها وسط متن حس می کنند داستان، داستان خودشان است.
داستان کتاب با محور گفتگوها و فکر و خیال های نویسنده جلو می رود و نشان می دهد مسیر بهتر شدن معمولا صاف و سر راست نیست. در کنار لحظه های تلخ، رگه هایی از امید و شوخ طبعی هم هست و همان «دوکبوکی» مثل یک نماد کوچک از لذت های ساده زندگی مدام برمی گردد: چیزی برای چنگ زدن وقتی اوضاع درون آدم شلوغ است. اگر دنبال یک کتاب روانشناسی و خودشناسی هستی که نصیحت نکند و فقط واقعی و انسانی همراهت باشد، این کتاب می تواند انتخاب خیلی خوبی باشد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.