کتاب «انسان شناسی در مریخ» نوشته الیور ساکس (عصب شناس و نویسنده خوش قلم) مجموعه ای از 7 روایت واقعی و پرونده گونه است که هر کدام سراغ آدم هایی می رود که مغزشان متفاوت کار می کند و همین تفاوت، نگاهشان به دنیا را عوض کرده است. ساکس مثل یک گزارشگر صرف پزشکی نمی نویسد؛ با زبان روان و انسانی وارد زندگی این افراد می شود و نشان می دهد مسئله فقط «علائم» نیست، بلکه تجربه زیستن، هویت، احساسات و حتی تعریف ما از چیزی که به آن می گوییم «عادی» هم زیر و رو می شود.
اسم کتاب هم از جمله معروف تمپل گراندین می آید؛ او برای توضیح حسش در دنیای آدم های معمولی گفته بود انگار یک انسان شناس است که روی مریخ زندگی می کند. در داستان های کتاب با موقعیت های عجیبی روبه رو می شوید: کسی که رنگ ها را از دست داده و باید زندگی و هنر را در دنیای سیاه و سفید دوباره بسازد، پزشکی که با وجود سندرم تورت هنگام جراحی آرام و دقیق می شود، یا فردی که بعد از سال ها نابینایی دوباره می بیند اما تازه می فهمد «دیدن» یک مهارت یادگرفتنی است. نتیجه کلی کتاب این است که تفاوت های عصبی همیشه به معنی نقص نیستند و گاهی می توانند به توانمندی و شیوه ای خاص از فهم جهان تبدیل شوند.
| تعداد برگ |
360 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
1995 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6227124545 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات