کتاب «ماهیت و جوهره ی تئاتر روبر لپاژ» نوشته الکساندر ساشا دونجروویچ، یک معرفی ساده از روبر لپاژ نیست؛ بیشتر شبیه یک راهنما برای فهمیدن این است که چرا اجراهای او این قدر متفاوت و تاثیرگذارند. نویسنده سراغ نگاه و زیبایی شناسی لپاژ می رود و نشان می دهد او تئاتر را فقط اجرای یک متن آماده نمی بیند، بلکه صحنه را مثل یک آزمایشگاه زنده می خواهد؛ جایی که خاطره، هویت، بدن بازیگر، تصویر و حتی اشیا کنار هم معنا می سازند. در این کتاب با مثال هایی از آثار مهم لپاژ می خوانید که چطور گذشته و حافظه فردی و جمعی در نمایش هایش تکه تکه می شوند و دوباره روی صحنه شکل تازه ای پیدا می کنند.
بخش جذاب دیگر کتاب مربوط به شیوه کار گروهی لپاژ و کمپانی اکس ماکینا است؛ روشی که معمولا از متن شروع نمی کند و بیشتر از تمرین های کارگاهی، بداهه پردازی، بازی با ایده های پراکنده و آزمون و خطا جلو می رود تا کم کم به فرم نهایی برسد. همچنین دونجروویچ توضیح می دهد فناوری در تئاتر لپاژ فقط برای چشمگیر شدن نیست؛ ویدئو پروجکشن، نور، سازه های متحرک و ابزارهای صحنه تبدیل به بخشی از روایت و حس و حال کار می شوند، طوری که اجرا حال و هوای سینمایی پیدا می کند اما همچنان زنده و تئاتری می ماند. اگر به تئاتر معاصر، نقد اجرا و پشت صحنه شکل گرفتن نمایش های پست دراماتیک علاقه دارید، این کتاب می تواند انتخاب خیلی خوبی باشد.
| تعداد برگ |
336 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
2007 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003678958 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات