عشق فقط یک مدل نیست؛ گاهی بین دو نفر که عاشق هم هستند شکل می گیرد، گاهی بین دو دوست قدیمی، گاهی هم در رابطه پدر و مادر با بچه ها یا حتی در پیوندهای انسانی روزمره. ناتاشا لان در کتاب «از عشق گفتن» سعی می کند این حس پیچیده را از زوایای مختلف نگاه کند و با سؤال های واقعی و نزدیک به زندگی، به آن شکل روشن تری بدهد. او سراغ آدم های مختلف می رود و با آنها گفت و گو می کند؛ از فیلسوف و نویسنده هایی مثل آلن دوباتن گرفته تا مشاورانی که سال ها با روابط آدم ها سروکار داشته اند.
لان قبل از هر گفت و گو، تجربه ها و حس و حال خودش را هم وسط می کشد و همین باعث می شود متن ها خشک و تئوری نباشند و بیشتر شبیه روایت هایی باشند که می شود لمسشان کرد. نتیجه این است که عشق در این کتاب از حالت یک کلمه مبهم و مه آلود بیرون می آید و تبدیل می شود به چیزی قابل فهم تر: احساسی که می شود درباره اش فکر کرد، بهتر شناختش و آگاهانه تر با آن روبه رو شد. «از عشق گفتن» برای کسی که می خواهد رابطه ها را عمیق تر بفهمد و درباره عشق دید واقعی تری پیدا کند، انتخاب جذابی است.
| تعداد برگ |
288 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2021 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222545109 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
اختلاف 140 صفحه ای بیشتر به اندازه کاغذ و فاصله خطوط ربط داره. من هر دو رو ورق زدم، چشمه حاشیه و فاصله بیشتری داشت. از حذف شدن متن مطمئن نیستم ولی بعید می دونم زیاد باشه.
کتاب خیلی خوب بود.
چشمه پالتویی بودنش تو دست خوبه و صفحه ها دیرتر تموم میشه. فقط فونتش برای چشم من کمی ریز بود و شب ها سخت تر می خوندم.
اگه برات قیمت و روان بودن مهمه میلکان انتخاب بهتریه. من دو هفته تو رفت و آمد مترو می خوندم و اصلا خسته کننده نبود.
میلکان رو پارسال خوندم و خیلی باهاش ارتباط گرفتم. نقطه قوتش برای من این بود که عشق رو محدود به یک شکل نمی کنه و خیلی انسانی حرف می زنه.
نسخه چشمه رو برای باشگاه کتابخوانی گرفتیم و یک ماه روش بحث کردیم. متن خوبه ولی بعضی جمله ها برای من کمی سنگین تر از میلکان بود. از نظر محتوا چیز مهمی کم حس نکردم.